Λεμεσός: 99416536
Λάρνακα: 99530664
Πάφος: 99616203

Το κείμενο που ακολουθεί, οπως και το προηγούμενο, είναι κριτική στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε απο την κυβέρνηση στη βουλή και δεν έχει λάβει υπόψην τυχών τροποποιήσεις που θα επιφέρει η βουλή σε αυτό.

Του Σωτήρη Βλάχου

Δεν είναι υπερβολή. Δεν υπάρχουν άλλες λέξεις για να περιγράψουν αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο σήμερα. Με πιο τρανταχτό ίσως παράδειγμα το ζήτημα των εκποιήσεων.

Εξαπάτηση και ταξική επίθεση.

Όπως ήδη αναφέραμε, το περιβόητο Νομοσχέδιο για την Αφερεγγυότητα, που για μήνες τώρα ετοιμάζεται με δήθεν στόχο την προστασία του απλού κόσμου, φτιάχτηκε με στόχο ακριβώς το αντίθετο.

Φτιάχτηκε για να εξασφαλίσει πάνω από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, τις τράπεζες, και ότι κανένας από τους πιστωτές δεν θα επωφεληθεί περισσότερο από τους άλλους μετά την πούληση ακινήτου.

Κύριο τεκμήριο αυτής μας της εκτίμησης είναι η πρόνοια με τον τίτλο «ανεπανόρθωτη ζημιά».

Με αυτό τον όρο δίνουν το δικαίωμα στις τράπεζες να τουμπάρουν κάθε διάταγμα που εκδίδεται από δικαστήριο για προστασία του απλού κόσμου.

Το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα της κυβέρνησης, δίνει το τελευταίο λόγο στην τράπεζα.

Της δίνει το δικαίωμα, «να αιτηθεί στο αρμόδιο δικαστήριο για διάταγμα το οποίο θα (την) εξαιρεί από το προστατευτικό διάταγμα (διάταγμα προς όφελος του πολίτη) εφόσον αποδείξει ότι η μη εξαίρεση θα (της) επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά και ότι με την εξαίρεση (της) δεν αδικείται άλλος πιστωτής.»

Και αφού ανατρέψει το διάταγμα, και πουληθεί η πρώτη κατοικία ή επαγγελματική στέγη, η πρόταση νόμου της κυβέρνησης της Δεξιάς που δεν έχουμε αμφιβολία θα μείνει στην ιστορία, προνοεί ότι,

«ο ενυπόθηκος πιστωτής (η τράπεζα δηλαδή) λαμβάνει ποσό όχι μικρότερο από την αξία της ενυπόθηκης περιουσίας όπως θα εκτιμηθεί στα πλαίσια της διαδικασίας του νόμου.»

Αυτό προνοεί το νομοσχέδιο τους κυρίες και κύριοι. Από την πούληση του ακινήτου, η τράπεζα τα παίρνει όλα και χρωστούμε ότι υπολείπεται.

Την υποτίμηση, την φοβερή υποτίμηση της αξίας των ακινήτων που δημιούργησε η κρίση που προκάλεσαν οι τράπεζες, θα την πληρώσουμε μόνο εμείς.

Προσέξτε τι γίνεται. Με υποθήκη ένα σπίτι που εκτιμήθηκε στις 300 χιλιάδες ευρώ, εξασφαλίστηκε δάνειο 200 χιλιάδες Και με του τόκους θα πρέπει να επιστραφεί το ποσό των 300 χιλιάδων.

Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία στην αγορά σήμερα, οι μέσες τιμές κυμαίνονται στο 50% της αξίας τους πριν το 2008. Η τιμή δηλαδή του ακινήτου που ήταν γύρω στις 300 χιλιάδες τότε, κυμαίνεται γύρω 150 χιλιάδες σήμερα.

Σύμφωνα με τις ρήτρες του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις που πέρασε στη Βουλή ο Αναστασιάδης -αναπέμποντας μετά όλα τα προστατευτικά νομοσχέδια- στους πλειστηριασμούς θα μπορούν να κατέβουν μέχρι και στο 50% της νέας εκτιμημένης αξίας. Δηλαδή, στις 75 χιλιάδες.

Θα μπορούν να κατέβουν μέχρι και σε αυτό το εξευτελιστικό ποσό, με τους διεθνείς συνεργάτες των κυπριακών τραπεζικών ιδρυμάτων, τα περιβόητα αρπακτικά ταμεία, να είναι κατά πάσα πιθανότητα οι κύριο ευνοούμενοι αυτών των ρυθμίσεων.

Θα επωφελούνται οι διεθνείς συνεργάτες, χωρίς να χάνουν τίποτε οι ντόπιες τράπεζες. Θα πουλούν οι τράπεζες μας τα σπίτια του κόσμου στα αρπακτικά ταμεία με έκπτωση 75% στην αξία που δέσμευσαν αυτούς που πήραν το δάνειο, αλλά δεν θα χάνουν το υπόλοιπο. Θα τους το χρωστούμε εμείς.

Δύσκολο να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της αναλγησίας και ταξικής επίθεσης.

Ο πιο πάνω πολίτης που αναφέραμε σαν παράδειγμα, το θύμα της κρίσης για την οποία δεν έχει καμιά ευθύνη, θα καταβάλει σαν φόρο τιμής για την κρίση, και για τις τράπεζες, τα ακόλουθα:

150 χιλιάδες που ήδη έχει πληρώσει
Το σπίτι του.
Την υποθήκευση της ζωής του σε συνθήκες κρίσης και ανεργίας, των εγγυητών και των κληρονόμων, για ακόμα 75 χιλιάδες.
Και για την τράπεζα, το ίδιο νομοσχέδιο, εξασφαλίζει ότι:

Δεν θα χάσει οτιδήποτε.
Την υποτίμηση της αξίας του σπιτιού του απλού πολίτη που επήλθε στην χώρα μας με την κρίση που προκάλεσαν οι τράπεζες, θα την πληρώσει μόνο ο απλός πολίτης.
Αντί να τιμωρηθεί η τράπεζα για τα απίστευτα που έκανε, θα διασώζεται στο διηνεκές με ότι εισπράττεται και από τα τελευταία υπολείμματα περιουσιακών στοιχείων του απλού πολίτη και ότι κουτσουρεμένους μισθούς θα μπορούσε να εξασφαλίσει. Την ίδια ώρα μάλιστα που θα διασώζεται και με κούρεμα των καταθέσεων του απλού πολίτη και με κυβερνητικές χορηγίες και εγγυήσεις από τους φόρους του (τα ποσά αυτά συμποσούνται ήδη σε δεκάδες δις).
Το νομοσχέδιο για την αφερεγγυότητα, μαζί με το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, προσφέρουν στο πιάτο στις ντόπιες τράπεζες και τους διεθνείς συμμάχους τους –ναι αυτό κάνουν- τους κόπους και μόχθους μια ζωής του κάθε εργαζόμενου.