Λεμεσός: 99416536
Λάρνακα: 99530664
Πάφος: 99616203

Δίνει πλήρη στήριξη στην πορεία για κοινωνία αστέγων και απόκληρων. Με διάτρητα οικονομικά επιχειρήματα και ξετσίπωτη ανθρώπινη δήθεν κατανόηση

΅Η καθυστέρηση στην υιοθέτηση νομοθεσίας για τις εκποιήσεις ενυπόθηκων ακινήτων, έστω και αν στοχεύει στη βελτίωση της, μπορεί να έχει κόστος μεγαλύτερο από τα τυχόν οφέλη που θα επιφέρει αυτή η βελτίωση, δηλώνει το Δημοσιονομικό Συμβούλιο.

Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο που η κυβέρνηση Αναστασιάδη δημιούργησε για δήθεν ανεξάρτητη άποψη στα οικονομικά δρώμενα, αποκαλύπτεται από την πρώτη κιόλας παρέμβαση του.

Η καθυστέρηση στο ξεσπίτωμα οικογενειών αλλά και αυτοεργοδοτουμένων από τις επαγγελματικές τους εστίες, η καθυστέρηση δηλαδή στην δημιουργία κοινωνίας αστέγων και απόκληρων, μπορεί να έχει κόστος μεγαλύτερο…

Αυτά τα ξετσίπωτα λέει το Δημοσιονομικό Συμβούλιο του οποίου τα μέλη και Πρόεδρο διόρισε ο υπουργός Οικονομικών, Χάρης Γεωργιάδης. Ανταμείβοντας στον ρόλο του Προέδρου τον Δημήτρη Γεωργιάδη, τον οικονομικό συντάκτη της εφημερίδας Πολίτης. Τον άνθρωπο που τόσο τους βοήθησε στην προώθηση των πιο νεοφιλελεύθερων οικονομικών απόψεων, στην επίθεση ενάντια σε οτιδήποτε κρατικό, στην επίθεση τους ενάντια στους ημικρατικούς οργανισμούς και στην υπόσκαψη κάθε κοινωνικού μέτρου που η κυβέρνηση Χριστόφια προσπαθούσε να πάρει…

Ανταμείβεται τώρα πλουσιοπάροχα ο Πρόεδρος του ΅ανεξάρτητου¨ Δημοσιονομικού Συμβουλίου κος Γεωργιάδης. Ο κύριος που τόσο δεν ανεχόταν τους κρατικούς υπαλλήλους, γίνεται κρατικός υπάλληλος και, μάλιστα, απόλυτα εξαρτώμενος του Υπουργικού Συμβουλίου, αφού ο νόμος προβλέπει ότι αυτός που θα εκτελεί χρέη προέδρου θα είναι πλήρους απασχόλησης και με αντιμισθία που θα καθορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο.

Έχει φυσικά και τις καλές του πλευρές ο κος Γεωργιάδη και το Συμβούλιο του. Δεν αμελούν να διευκρινίσουν ότι ΅οι ανησυχίες που εκφράζονται για τις κοινωνικές επιπτώσεις είναι απόλυτα κατανοητές και σεβαστές.

Καταλαβαίνουν δηλαδή απόλυτα κάποιον που ανησυχεί μήπως και μείνει άστεγος. Δεν είναι δα και αναίσθητοι.

Όμως πρέπει και αυτός να καταλάβει ότι “η καθυστέρηση ή η μη υιοθέτηση νόμων, που αποσκοπούν στην βελτίωση της λειτουργίας της κοινωνίας και της οικονομίας, …μπορεί και να έχει κόστος.

Δυσκολευόμαστε κυρίες και κύριοι να σχολιάσουμε τα πιο πάνω. Ντύνουν με συναίσθημα και δήθεν ανθρώπινη κατανόηση τους πιο απάνθρωπους πολιτικούς στόχους: τον στόχο για κοινωνία άστεγων οικογενειών. Και όλα με το καμουφλάζ της κατανόησης, στο στυλ του ΅σας καταλαβαίνουμε που δεν θέλετε να μείνετε άστεγοι, μην νομίζετε ότι δεν πονούμε, αλλά πρέπει επιτέλους… να αφήσετε την οικονομία να επανεκκινήσει΅.

Τσιράκια που ζητούν ανταμοιβή για τις εκδουλεύσεις τους, δίνουν τα ρέστα τους στην αναγωγή της αγυρτείας σε επιστήμη, ή καλύτερα, σε θεατρική παράσταση, καταδικασμένη όμως στην μετριότητα.

Ακόμα χειρότερα τα καταφέρνει η κος Γεωργιάδης όταν φεύγει από το επίπεδο της έκφρασης οδύνης για αυτά που πρόκειται να υποφέρει το κοινωνικό σύνολο και μεταφέρεται στο επίπεδο της οικονομίας:

΅… η μη επίλυση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων δεν απελευθερώνει κεφάλαια και ρευστότητα στην αγορά, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά οι προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας… ήδη τα πρόσφατα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων…

΅ Περαιτέρω καθυστέρηση στην επίλυση του προβλήματος, ενδεχομένως να φέρει ακριβώς τ’ αντίθετα αποτελέσματα…”

Θα πρέπει να μας εξηγήσετε όμως κύριοι οικονομικοί αναλυτές πώς η οικονομία μας, που ήταν σε πλήρη ανάκαμψη, με τεράστια κεφάλαια προς διάθεση και τεράστια ρευστότητα, βρέθηκε από την ανάκαμψη στην κρίση; Πώς βρεθήκαμε στην κρίση όταν δεν υπήρχε πρόβλημα μη εξυπηρετουμένων δανείων;

Σαν ο διάολος το λιβάνι αποφεύγουν οι οικονομικοί αναλυτές του κατεστημένου αυτή την πραγματικότητα. Ακόμα και απλή αναφορά σε αυτήν.

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι αποτέλεσμα της κρίσης και όχι το αντίστροφο. Και προσπάθεια αναζήτησης των πραγματικών λόγων της, θα έφερνε στην επιφάνεια την παταγώδη αποτυχία του ιδιωτικού τομέα σε μια σειρά επίπεδα. Θα θύμιζε την ολοκληρωτική καταστροφή της μεταποιητικής βιομηχανίας τις δεκαετίες του 1980 και 1990 με την απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας, και την συνεχή μετατόπιση της οικονομίας από την πραγματική παραγωγή στις υπηρεσίες και τελικά στον τραπεζικό τζόγο. Που όπως πάντα, ιστορικά, έχει ημερομηνία λήξης.

Δεν γνώριζαν αυτά τα στοιχειώδη; Ή απλά προτίμησαν την συμμετοχή στο μεγάλο φαγοπότι, ελπίζοντας σε κάποιο θαύμα; Που αν δεν έλθει, υπάρχουν αυτοί που θα πληρώσουν την νύμφη, και με ανεργία, και με ξεσπίτωμα.

΅Η ύπαρξη αβεβαιότητας, λένε οι κύριοι του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, για τις τελικές πρόνοιες των πιο πάνω ρυθμίσεων για τις εκποιήσεις, αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα και επηρεάζει αρνητικά… σε μια περίοδο που γίνεται προσπάθεια ανακεφαλαιοποίησης κυπριακών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή και εξεύρεσης στρατηγικών επενδυτών

Βεβαίως και έχουν δίκαιο εδω. Αν δεν είναι σίγουροι οι στρατηγικοί επενδυτές ότι υπάρχει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα γύρω στα 450 ευρώ και… υπέρτατο επιτρεπτό εισόδημα λίγα ευρώ παραπάνω, και ότι μπορούν να έλθουν να εκποιήσουν ακίνητα στο 20 με 30% της αξίας τους, πώς αναμένουμε ότι θα επενδύσουν;

Μιλούν ακόμα για ηθικό αλλά και ουσιαστικό κίνδυνο από τυχόν παρέμβαση του κράτους με νομοθετικές ή άλλες ρυθμίσεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα…

Μάλιστα κυρίες και κύριοι. Μετά από όσα είδαμε και ακούσαμε τα τελευταία χρόνια για τον ρόλο των τραπεζιτών και των τραπεζών, μετά από σκάνδαλα τεράστιων μεγεθών που ακόμα και το κατεστημένο αναγκάζεται να πει ότι θα διώξει, ο κος Γεωργιάδης και το Συμβούλιο του βλέπουν ηθικό αλλά και ουσιαστικό κίνδυνο όχι από την δυνατότητα των τραπεζιτών να επαναλάβουν τα ίδια, αλλά από πιθανές ρυθμίσεις που θα τους δυσκολεύουν να επαναλάβουν τα ίδια.

Όπως συνεχώς επαναλαμβάνουμε, τα ταξικά στρατόπεδα αποκτούν ολοένα και πιο ευδιάκριτες διαχωριστικές γραμμές.

Του Σωτήρη Βλάχου